Afgelopen weekend (6-8 mei 2016) was het weer Brussels Foodtruck Festival! Het grootste van de wereld beweerden ze te zijn, met maar liefst 140 mobiele eetkraampjes op één plaats. Twee edities zijn er al aan vooraf gegaan en blijkbaar: derde keer, goede keer!
Een regenachtige dag of juist te heet in Chiang Mai, Thailand? Ga naar het Art in Paradise Museum. Vergeet je camera niet, want dit is geen klassiek museum. Hier maak je grappige foto’s van je gezelschap in de gekste situaties. Een paar uur dolle pret verzekerd! Zorg dat je minstens met twee gaat want met een selfiestick krijg je niet het juiste perspectief.
‘Heb je al gegeten?’ is het Taiwanese equivalent voor onze ‘Hoe is’t?’. Nochtans koken Taiwanezen amper zelf, ze gaan meestal uit eten of een snelle hap op straat halen. Dat is veel goedkoper en gemakkelijker. En hier was het met stokjes te doen. Een behoorlijk geklommel bij mij, maar het begon te lukken na een tijdje! Nu nog uitvissen waar we samen konden eten, Fre als omnivoor en ik als kieskeurige vegetariër.
De nabije heuvels, nationale parken, zee en oude stadjes vormen het ideale decor voor dagtrips vanuit Taipei. Natuur, cultuur, eten, drinken, winkelen,… Voor elk wat wils!
9 jaar geleden in India kwam ik vaak reizigers tegen die een Vipassana-retraite hadden gedaan en er wild enthousiast over waren. Vroeg opstaan, amper eten, hele dagen zwijgen,… Nee, op dat moment was ik er niet klaar voor.
En het was eigenlijk ook niet gepland dat ik het tijdens deze reis zou doen. Maar in Taiwan werd het boeddhisme zichtbaar en voelbaar. Uiteraard in de tempels, de nonnen op straat, de boeddhistische eethuisjes, Sven (een oude vriend die voor een architectuuropdracht in Taiwan was) die vertelde over zijn bamboemeester die een fervent aanhanger van de Tao bleek te zijn, de kungfumeester/dokter die op straat mijn nek kraakte, Jodie die me tijdens haar kookles enthousiast haar ervaringen met kungfu en meditatie deelde. Zij overtuigde me om te leren mediteren. Zelfkennis, daar draait het om. Niet wat een god voorschrijft, maar je eigen ‘mind’ helder krijgen, dan weet je zelf wat te doen. ‘Het zal je leven veranderen’ beweerde ze.
Op onze eerste dag in Chiangmai schuilden we onder een afdak voor de regenbui. De man die er woonde riep ons in zijn garage en al snel begon ook hij te vertellen over Thais boeddhisme en hoe belangrijk meditatie was.
Ondertussen had Sofie, een vriendin uit Brussel, laten weten dat ze voor een paar weken naar Thailand zou komen en graag een meditatieretraite wou doen.
Langs alle kanten bleek het opeens over meditatie te gaan. Op Facebook zag ik dat een kennis ook een berichtje over meditatie had gedeeld. OK, dit was voorbestemd! Ik zou eindelijk ook eens gaan leren mediteren!
Al zijn we geen ervaren trekkers of kampeerders, we doen toch graag outdoor activiteiten. Taiwan leent zich uitstekend voor zulke activiteiten. Er zijn verschillende nationale parken, maar Taroko National Park spant toch wel de kroon. De diepe kloof uit marmerrotsen is dé toeristische trekpleister. De regio rond Hualien, aan de Oostkust, leek dan ook de ideale plaats voor een actief weekend in Taiwan. In Bali deden we aan canyoning, wat we heel tof vonden. Dat vonden we niet meteen, maar ‘rivertracing’ klonk wel iets gelijkaardigs.
Als je in een stad kan fietsen, vind ik het meestal een toffe stad! In Bali fietsten we ook een beetje, maar dat waren georganiseerde tochten. Fietsen in Taipei bleek makkelijk, goedkoop en snel. Het systeem van deelfietsen Youbike zorgt ervoor dat je overal in de stad aan een fiets geraakt en de goede fietspaden langs de rivier zorgen voor mooie tochtjes naar de uithoeken van de stad.
‘Made in Taiwan’. Tot zover mijn kennis over Taiwan. En dat ze er Chinees spreken. Ik wist er niks over en het sprak me ook niet aan. Maar het lot besliste anders. Onze plannen om naar Maleisië te gaan werden verstoord door de ‘haze’. Mmm, waar konden we dan eens heen gaan? Het grootste deel van Azië zit in de moesson. Filipijnen? Tyfoons! China? Duur, smog in de steden en visum nodig. Japan? Te duur! Hong Kong? Klinkt interessant maar ook duur. Fre vond Taiwan als aanrader op de nomadlist. Aha, geen visum nodig, betaalbaar en oktober zou de beste maand zijn om er naar toe te gaan. Dus Taiwan werd het. 3 weken in Taipei, de hoofdstad. Ik had er niet al te hoge verwachtingen van, maar werd aangenaam verrast, en wel door deze factoren:
Ik was de TED-talk van Elora Hardy uit het oog verloren, tot ik op govoyagin een rondleiding in de Green Village zag. Ja! Dat wou ik zien. Prachtige villa’s helemaal uit bamboe opgetrokken. Villa’s waar je – als je geld genoeg hebt – ook in kan logeren. Dat gaat m’n budget wat te boven, dus dit leek me de uitgelezen kans om ze te bezoeken. Helaas waren de dagen dat ik kon niet mogelijk wegens belangrijke ceremonies in het dorp. Verdorie! Maar de Green School kon je wel nog bezoeken! Na wat gepuzzel in mijn planning en opzoekwerk hoe ik er kon geraken, had ik een goede combinatie gevonden. ’s Morgens zou ik naar de culinaire training bij Five Elements gaan en ’s middags naar de rondleiding in de Green School. Ik had die dag namelijk een chauffeur en het lag op een kwartiertje rijden van elkaar. Joepie!
‘Dat we dit niet eerder hebben gedaan!’ Zeiden we tegen elkaar na onze eerste dag snorkelen. Prachtig! We waren een weekendje uitgeweken naar de Gili’s, drie kleine eilandjes tegen de Noordwestkust van Lombok.